Eugeniusz Gerlach (ur. 1941) jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie w 1966 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem na Wydziale Malarstwa i Grafiki. Studiował pod kierunkiem wybitnych pedagogów: malarstwo u prof. Wacława Taranczewskiego oraz grafikę u prof. Mieczysława Wejmana. Od 1966 roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków (ZPAP). Jego dorobek artystyczny obejmuje ponad 70 wystaw indywidualnych oraz udział w blisko 100 ekspozycjach zbiorowych w kraju i za granicą. Za swoją twórczość był wielokrotnie nagradzany, m.in. trzykrotnie otrzymał Stypendium Ministra Kultury i Sztuki oraz Srebrną Odznakę „Za Zasługi dla Ziemi Krakowskiej”. 

Twórczość Eugeniusza Gerlacha charakteryzuje się unikalnym połączeniem koloryzmu z nowoczesną formą. Artysta wypracował rozpoznawalny styl oparty na dynamicznej linii, geometryzacji kształtów oraz intensywnej, nasyconej palecie barw. W jego pracach często pojawiają się motywy muzyczne (muzykanci, instrumenty), akty, sceny rodzajowe oraz kompozycje sportowe i abstrakcyjne. 

Prace artysty znajdują się w zbiorach muzealnych (m.in. Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Okręgowe w Przemyślu) oraz w licznych kolekcjach prywatnych w Europie, Ameryce Północnej, RPA i Japonii.

Twórczość Eugeniusza Gerlacha to fascynujący dialog między tradycją krakowskiego koloryzmu a nowoczesną, geometryczną dyscypliną formy. Artysta wypracował skrajnie indywidualny język wizualny, który sprawia, że jego prace są natychmiast rozpoznawalne na tle współczesnego malarstwa polskiego. 

Fundamentem malarstwa Gerlacha jest wyrazisty kontur. Artysta operuje mocną, czarną linią, która staje się autonomicznym elementem kompozycyjnym. 

Artysta kładzie duży nacisk na strukturę, to kolor jest emocjonalnym sercem jego obrazów. Gerlach, jako uczeń prof. Wacława Taranczewskiego, po mistrzowsku operuje nasyconymi barwami. Stosuje odważne zestawienia (często oparte na kontrastach dopełniających). Barwa w jego pracach buduje nastrój, przestrzeń i dynamikę. Światło w obrazach Gerlacha wydaje się promieniować „od wewnątrz”, co potęguje wrażenie witalności i optymizmu płynącego z jego płócien. 

Malarstwo Eugeniusza Gerlacha jest afirmacją życia. Mimo rygorystycznej formy i geometrycznych podziałów, jego obrazy emanują energią. Krytycy często podkreślają, że artyście udało się dokonać trudnej sztuki: połączyć intelektualną dyscyplinę konstrukcji z niezwykłą swobodą malarską. Prace te doskonale wpisują się w nowoczesne wnętrza, stanowiąc silny akcent barwny, a jednocześnie będąc obiektem o wysokiej wartości kolekcjonerskiej, osadzonym w najlepszych tradycjach polskiej szkoły malarstwa.