„Łapacz snów” to gęsta, oniryczna opowieść malarska — świat zawieszony między snem a jawą, dziecięcą baśnią i niepokojącą fantazją. Postacie o porcelanowych twarzach i przesadnie dużych oczach splatają się w ciasnym, niemal teatralnym kadrze. Każda z nich zdaje się nieść własny sen, lęk lub sekret: śpiące dziecko, czuwający strażnicy snu, fantastyczne istoty i przedmioty o symbolicznym ciężarze. Intensywne kolory — głębokie błękity nocy, ciepłe czerwienie i przytłumione zielenie — budują rytm obrazu, w którym nie ma ciszy, lecz nieustanne czuwanie. To malarstwo narracyjne, które nie daje jednej odpowiedzi — raczej wciąga widza w labirynt znaczeń, wspomnień i podświadomych skojarzeń.

bez oprawy