Rysunek (ołówek) na kartonie.
Bez oprawy.
Format A3

„Ostatni świadek” autorstwa Magdalena Muraszko-Kowalska to przejmująca, monochromatyczna wizja zatrzymana pomiędzy pamięcią a ruiną. W centrum kompozycji stoi koń – spięty, czujny, niemal dramatycznie wycofany w ruchu – jakby uchwycony w chwili, w której historia jeszcze nie zdążyła opaść w pył.

Otoczenie zniszczonych murów, pękniętych łuków i osypujących się cegieł buduje przestrzeń po katastrofie. Architektura, niegdyś trwała, staje się krucha i bezbronna, a cisza ruin zdaje się gęstnieć wokół jedynej żywej istoty. Koń, opleciony fragmentami materii przypominającej rozdartą tkaninę lub ślady rozpadu, nabiera symbolicznego znaczenia – jest nośnikiem pamięci, ostatnim świadkiem zdarzeń, których nie da się już odtworzyć.

Precyzja rysunku i operowanie światłocieniem nadają pracy niemal rzeźbiarską formę. Każdy detal – od napięcia mięśni zwierzęcia po fakturę zniszczonego muru – podkreśla atmosferę niepokoju i zawieszenia. To obraz o przemijaniu, o kruchości struktur i o tym, co pozostaje, gdy wszystko inne znika.