„Śpiące dzieci” to nastrojowa, ilustracyjno-baśniowa scena rozgrywająca się w przestrzeni poddasza, gdzie czas zdaje się płynąć inaczej. Trójka dzieci zasypia w ciepłym kręgu wzajemnej bliskości, wtulona w zabawki, podczas gdy za oknem rozciąga się nocne niebo pełne gwiazd. Obecność zegara i małej świecy wprowadza motyw upływu czasu oraz kruchego światła czuwania. Iwin buduje atmosferę ciszy i bezpieczeństwa, lecz podszywa ją subtelną melancholią. Drewniane wnętrze, pochylone ściany i zamknięta przestrzeń poddasza tworzą intymny świat dziecięcej wyobraźni — zawieszony między snem a jawą. Ciepła kolorystyka kontrastuje z chłodem nocy za oknem, podkreślając granicę między światem realnym a sferą marzeń. Obraz jest refleksją nad dzieciństwem jako czasem niewinności, wspólnoty i cichej tajemnicy.
rok powstania: 2026