2026

Praca oprawiona zgodnie z wiziualizacją.

Z mroku ciepłych brązów i oliwkowych zieleni wyłania się twarz – klasyczna w rysunku, niemal rzeźbiarska w formie, a jednak zanurzona w ciszy snu. Głowa, lekko pochylona, nosi w sobie ciężar antycznego spokoju i intymnego skupienia. Winogrona i liście, jak korona z pamięci natury, oplatają włosy, przywołując skojarzenia z bachicznym rytuałem, ale bez krzyku – raczej w szeptach, ledwo słyszalnych. Faktura malarska nadaje twarzy wrażenie kamienia ożywionego światłem, jakby czas na moment zapomniał płynąć. To obraz kontemplacji, gdzie mit spotyka melancholię, a cisza staje się głównym bohaterem.